Karol Hubel

Karol Hubel, znany także pod nazwiskami Hübel, Huebel i Hybel, urodził się 19 stycznia 1722 roku w Świdnicy. Był malarzem, autorem polichromii i obrazów religijnych. Jego imię zakonne brzmiało Łukasz. Zmarł 20 kwietnia 1793 roku w Lubieszowie koło Pińska.

W 1748 roku przybył do Zelwy na terenie Litwy i wstąpił do zakonu pijarów. Śluby złożył 1 stycznia 1751 roku. Przez kilka lat pracował w Lubieszowie, gdzie malował obrazy religijne, portrety i sceny z życia wiejskiego. W 1755 roku przeniesiono go do Dąbrowicy, a później zdobił kościół pijarów w Wilnie i pracował dla kolegium w Szczuczynie oraz osób prywatnych. W 1762 roku wrócił do Lubieszowa, gdzie przez trzy lata wykonywał freski w miejscowym kościele. W 1765 roku podjął pracę w Horodnicy pod Grodnem na zlecenie podskarbiego Antoniego Tyzenhauza. Przyjmował też zlecenia od rodzin Radziwiłłów i Krasickich oraz Pawła Ordy, strażnika pińskiego.

Na podstawie artykułu „Karol Hubel” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.